Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Cordyceps, το "θαυματουργό μανιτάρι-συστατικό"



Οι Κινέζοι θεραπευτές στη συνέχεια έφτιαξαν ισχυρά μίγματα και ιάματα με την ουσία αυτή με τα οποία μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν πολλές από τις ασθένειες της ζωής.



Τα οφέλη που προσφέρει το Cordyceps Sinensis είναι προφανή σε:
* Αντι-γήρανση, αδυναμία

* Μειωμένη σεξουαλική ορμή, ανικανότητα
* Μείωση των λιπιδίων του αίματος (χοληστερόλη)
* Ενίσχυση της φυσικής άμυνας του σώματος
* Χρόνια βρογχίτιδα, βήχα
* Κακή κατάσταση του αναπνευστικού συστήματος, γρίπη
* Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης (υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση)
* Άσθμα, η αλλεργική ρινίτιδα
* Κακή λειτουργία των νεφρών ή καταπόνησή τους από χημικές ουσίες
* Κακή λειτουργία των πνευμόνων 
* Ακανόνιστη έμμηνος ρύση

Cordyceps Sinensis Powder, Cordyceps Mycelium Powder---FD2051


Επίσης βοηθά στους πόνους στα κάτω μέρη της πλάτης και των γονάτων όπως και στα παγωμένα άκρα. Βοηθά στις ζαλάδες, στις εμβοές, στην αϋπνία και στην υπερβολικά συχνή εμμηνόρροια


Έρευνες που έγιναν στις Η,Π.Α. πάνω σε πιστοποιημένα βιολογικά Cordyceps Sinensis έδειξαν πως:
1. Είναι πολύ αποτελεσματικά στη μείωση της αρρυθμίας με αποτελεσματικότητα έως και 94%. Όταν το προϊόν χρησιμοποιήθηκε για 200 διαφορετικές ασθένειες, εντοπίστηκαν πολλές βελτιώσεις χωρίς τοξικές παρενέργειες.
2. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της χρόνιας νεφροπάθειας όπως και της χρόνιας νεφρίτιδας. Επίσης, έχει διουρητική δράση και είναι καλό για την πρόληψη της νεφραλγίας.
3. Βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού σύστημα κατά των όγκων σε ασθενείς που έχουν λάβει ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση. Επίσης με τη χρήση του cordyceps παρουσιάστηκαν αξιοσημείωτα σταθερά και φυσιολογικά αιμοδιαγράμματα (μετρήσεις αίματος),  αύξηση στα κύτταρα του αίματος για την παραγωγή πρωτεϊνών στο πλάσμα του αίματος και για την εξάλειψη των παρενεργειών μετά από διάφορες θεραπείες. Επιπλέον, το προϊόν είναι ένα συνεργιστικό για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της ακτινοθεραπείας.
4. Παρέχει σημαντικά οφέλη για τις διάφορες κλιματικές ασθένειες ηλικίας, για τη νευρασθένεια, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και την κίρρωση.
5. Είναι επίσης αποτελεσματικό στη μείωση του επιπέδου των λιποπρωτεϊνων όταν είναι υπερβάλλων ο αριθμός τους στο αίμα (λιποπρωτεϊναιμία) lipoproteinemia, και στην πρόληψη της αρτηριοφλεβικής-σκληρωτικής στεφανιαίας νόσου, καθώς και ορισμένων άλλων ασθενειών που σχετίζονται με τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου.
6. Βοηθά στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος των ηλικιωμένων και ενισχύει την αντοχή τους σε ασθένειες. Η συχνή δόση μπορεί να αποτρέψει γεροντική διαταραχές.
7. Η γήρανση οφείλεται στην ανεπαρκή έκκριση των σεξουαλικών ορμονών. Το Cordyceps Sinensis περιέχει μια διεγερτική ορμόνη. Επιπλέον, η γήρανση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην αύξηση του ενεργού ενζύμου μονοαμινική οξειδάση στο εσωτερικό του σώματος και το Cordyceps Sinensis μπορεί να εμποδίσει αποτελεσματικά την αύξηση του εν λόγω ενζύμου. 


Έτσι, είναι ένα αντι-γηραντικό φάρμακο που βοηθά στην αναγέννηση της οργανικής λειτουργίας του ανθρώπου. Μετά από διάστημα τριών εβδομάδων δόσης, οι ασθενείς με τα προαναφερθέντα συμπτώματα μπορούν να αισθανθούν βελτίωση. Σε γενικές γραμμές, το προϊόν αυτό είναι ένα τονωτικό για την καλή σωματική  λειτουργία και τροφή για την τόνωση της δραστηριότητας του εγκεφάλου. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να ενισχύσει το σώμα από επιθέσεις κατά του ανοσοποιητικού και με τη σειρά της συμβάλει στην μακροζωία.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε κι εδώ

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Η Μυστική Ζωή των Φυτών, Αισθάνονται, Επικοινωνούν,Τραγουδάνε.



Ξέρατε ότι τα φυτά πετούν, περπατούν, μπουσουλάνε και…εκρήγνυνται, χρησιμοποιώντας τους καρπούς τους σαν ταξιδευτές στο χώρο και στον χρόνο; Ότι, κάποια δέντρα στην Καλιφόρνια φτάνουν τον…ουρανό ενώ άλλα ζούνε πάνω από 6000 χρόνια; Πως για να `προσελκύσουν` τους `συντρόφους` τους – που θα τα γονιμοποιήσουν με τη γύρη τους- επιχειρούν κάθε είδους κόλπα, ενώ πολλά «προσποιούνται» ότι προσφέρουν σεξ; Ο κόσμος των φυτών θα μπορούσε να είναι μια μικρογραφία του κόσμου των ανθρώπων…


Τα φυτά είναι ζωντανά, αυτό είναι γνωστό, αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε. Είναι ζωντανά και όχι μόνον αντιπαθούν τον ανθρώπινο θόρυβο, αλλά επίσης κατέχουν την ικανότητα να μαθαίνουν και να επικοινωνούν. Το εκπληκτικό είναι ότι μπορούν να συνθέτουν μουσική. Έχετε ακούσει ποτέ την απίστευτη μουσική των φυτών; Τα φυτά μπορούν να τραγουδούν και να συνθέτουν μουσική. Όταν ακούτε αυτή την μουσικά, είναι όμορφη, χαλαρώνει και ξεκουράζει. Πιθανόν γι αυτό τα ζώα, ακόμη και τα εκφυλισμένα κατοικίδια, αρέσκονται να ξεκουράζονται κοντά σε φυτά.

Από το 1975 ερευνητές στην Damanhur, στην Βόρεια Ιταλία πειραματίζονται με τα φυτά και προσπαθούν να μάθουν περισσότερα για τις μοναδικές τους ιδιότητες. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν συσκευές που μετρούν την αντίδραση των φυτών στο περιβάλλον τους. Οι συσκευές κρίνουν την ικανότητα των φυτών να μαθαίνουν και να επικοινωνούν.



 

Χρησιμοποιώντας μια απλή αρχή, οι ερευνητές χρησιμοποιούν μια παραλλαγή της γέφυρας Wheatstone. Η γέφυρα Wheatstone είναι ηλεκτρικό κύκλωμα σταθερού ρεύματος το οποίο χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τη μέτρηση μιας άγνωστης αντίστασης κυκλώματος κατόπιν συγκρίσεως με μια γνωστή πρότυπη αντίσταση. Σήμερα, δε χρησιμοποιείται παρά για εκπαιδευτικούς σκοπούς καθώς τη θέση της έχουν πάρει τα ψηφιακά πολύμετρα (και πιο συγκεκριμένα τα ψηφιακά ωμόμετρα).

Η συσκευή έχει 3 αντιστάσεις με σταθερή τιμή και μια μεταβλητή. Μετρούνται οι ηλεκτρικές διαφορές μεταξύ των φύλλων και των ριζών του φυτού. Αυτές οι διαφορές μπορούν να μεταφραστούν σε μια ποικιλία αποτελεσμάτων, περιλαμβάνεται η μουσική, το άναμμα των φώτων, η κίνηση και πολλά άλλα. Δεν υπάρχει κίνδυνος για τα φυτά καθώς οι ερευνητές χρησιμοποιούν πολύ μικρές εντάσεις ρεύματος. 
Οι ερευνητές δηλώνουν ότι κάθε ζωντανό πλάσμα είτε ζώο είτε φυτό, παράγει μεταβολές του ηλεκτρικού του δυναμικού, κάτι που εξαρτάται από αισθήματα που αισθάνεται εκείνη την στιγμή.

Το φυτό στέλνει παλμούς μέσω των μηχανημάτων midi (Το MIDI (Musical Instrument Digital Interface, ελλ. Ψηφιακή Διασύνδεση Μουσικών Οργάνων) είναι ένα πρωτόκολλο που αποσκοπεί στην επικοινωνία και τον συγχρονισμό μεταξύ ηλεκτρονικών μουσικών οργάνων (όπως συνθετητές, ρυθμομηχανές, δειγματολήπτες, συσκευές χρονισμού), υπολογιστών και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών, ανεξαρτήτως κατασκευαστή.

Το πρωτόκολλο MIDI δεν μεταδίδει ηχητικό σήμα, αλλά μηνύματα που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με το τονικό ύψος και την ένταση μιας νότας, καθώς επίσης και σήμα χρονισμού που προσδιορίζει την ταχύτητα – το tempo – ενός κομματιού.) Το σήμα midi περνά από ένα μηχάνημα και από εκεί στο λογισμικό. Η συσκευή που παίρνει τις μετρήσεις είναι ένα εργαλείο που η damanhur αποκαλεί U1. Τα φυτά παρουσιάζουν τις πιο ευαίσθητες μεταβολές τους εκπέμποντας σήματα, όταν τα πλησιάζει το πρόσωπο που τα προσέχει, όταν τα ποτίζουμε, όταν τους μιλάμε, όταν δημιουργείται μουσική κλπ.

Οι αισθήσεις που αισθάνονται τα φυτά δημιουργούν μια αντίδραση της φυσιολογίας τους, την οποία εκφράζουν με μεταβολές των ηλεκτρικών τους χαρακτηριστικών. Αυτές οι μεταβολές μπορούν να μεταφραστούν με πολλούς τρόπους. Ακόμη και στην μουσική κλίμακα.Τα πειράματα έχουν δείξει ότι τα φυτά ευχαρίστιουνται να μαθαίνουν να χρησιμοποιών τις μουσικές κλίμακες και να «γράφουν» την δική τους μουσική με την χρήση ενός συνθεσάιζερ!

Τα καρότα που ξύνετε στον τρίφτη, τα κρεμμύδια που κόβετε φέτες, φαίνεται πως έχουνε συναισθήματα, ευφυΐα και άγνωστες στον άνθρωπο, ως τα σήμερα, δυνάμεις επικοινωνίας, όχι μόνο με τους συντρόφους τους τα άλλα φυτά, αλλά με τον άνθρωπο και με μυστηριώδεις παρουσίες στο μακρινό διάστημα.

Αν και προς το παρόν υπάρχει ελάχιστη επιστημονική έρευνα στο θέμα, όπως και σε όλα τα σημαντικά θέματα άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, ότι το να ακούμε, την μουσική αυτών των όμορφων φυτών φέρνει χαρά και αγαλλίαση στην ψυχή μας. Απολαύστε τα βίντεο και κάντε κλικ στις εικόνες αν τις δείτε μεγάλες.



Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Πάτρικ Γκέντς, καθηγητή της βοτανολογίας στις Ινδίες, που έγραψε την Ζωή και το Έργο του Σερ Τζαγκάντις Τσάντρα Μπόζε, ήδη από το 1904, ο Μπόζε, με ανακοίνωσή του προς την Βασιλική Εταιρία της Αγγλίας, υπογράμμισε πως τα φυτά δεν είναι μια απλή πράσινη μάζα, αλλά ένα ζωικό σύνολο προικισμένο με ευαισθησία. Χάρη στην χρήση λεπτεπίλεπτων μηχανισμών, που κατασκεύασε ο ίδιος, όπως το περίφημο “υπερμικροσκόπιο” (crescograph), που πήρε το όνομά του, για την μέτρηση των νευρικών παλμών στα ζώα, απέδειξε πως κάθε φυτό και κάθε όργανο του φυτού εμφανίζει μια ξεχωριστή αντίδραση σε κάθε μηχανικό ερεθισμό και πραγματοποιεί φυσιολογικές εναλλαγές, παρόμοιες με αυτές που εμφανίζουν οι ζωικοί ιστοί. Πειραματίστηκε με κοινά φυτά, όπως ραπανάκια, σέλινα και κουνουπίδια, κι ανακάλυψε πως εμφάνιζαν το αίσθημα της κούρασης και της θλίψης.

Με την βοήθεια του “αντηχητικού παλμογράφου” του, που κατέγραφε την ταχύτητα μετάδοσης του παλμικού ερεθισμού, και του “σπινθηροπαλμογράφου” του, που κατέγραφε τις παλμικές δονήσεις του φυτού “τηλέγραφος” (desmodium motorium), απέδειξε την καταπληκτική ομοιότητα ανάμεσα στους παλμούς του φυτού και σ’ εκείνους της καρδιάς των ζώων.

Ακόμα, πραγματοποίησε μια σειρά από πειράματα μελετώντας τις αντιδράσεις των φυτών σε σκόπιμα τραύματα. Απο τα στοιχεία του υπερμικροσκοπίου του, που μεγέθυναν την δόνηση των παλμών δέκα εκατομμύρια φορές, ανακάλυψε πως, όταν τρυπούσε με μια καρφίτσα ένα φυτό, ο ρυθμός της ανάπτυξής του περιοριζόταν αμέσως κατά ένα τέταρτο, και χρειαζόταν κάπου δυό ώρες για να ξεπεράσει το σοκ της μικροσκοπικής πληγής. Αντίθετα, μια τομή με μαχαίρι σταματούσε την ανάπτυξη για πολύ μεγαλύτερες περιόδους.

Ο Μπόζε απέδειξε πως ένας απειροελάχιστος ηλεκτρικός ερεθισμός στο εξόγκωμα, που βρίσκεται στη βάση των φύλλων της μιμόζας (και λειτουργεί στα φυτά όπως οι μυς στα άκρα των ζώων), προκαλεί συστολές και εκτάσεις. Ένας ισχυρότερος ερεθισμός με αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο έχει σαν αποτέλεσμα όχι μόνο την υπερέκταση του μίσχου, αλλά και την απόρριψη του φύλλου. Έτσι, καθόρισε τις θετικές αντιδράσεις σαν “ευχάριστες” ή “ανώδυνες”, και τις αρνητικές, σαν “δυσάρεστες” ή “επώδυνες”.

Ανάμεσα στους αναρίθμητους επισκέπτες του Ινδού επιστήμονα, ήταν και ο λογοτέχνης και χορτοφάγος Μπέρναρντ Σω, που παρακολούθησε ένα φύλλο λάχανου, μεγεθυμένο εκατοντάδες φορές στην οθόνη, να αντιδρά δυναμικά στον πόνο και τελικά να πεθαίνει όταν ραντίστηκε με ζεματιστό νερό.

Χάρη στο υπερμικροσκόπιο του Μπόζε οι μικροσκοπικές ζωικές κινήσεις ενός καρότου παρουσιάζονταν ολοφάνερες στο ανθρώπινο μάτι. Την στιγμή που το άγγιζαν δύο φορτισμένα ηλεκτρόδια, το καρότο φανέρωνε την αντίδραση του πόνου στην οθόνη. Όταν αποκόπηκε ένα φύλλο του φυτού “τηλεγράφος” και τοποθετήθηκε στο νερό, οι “παλμοί” του λιγόστεψαν αλλά δεν έπαψαν να καταγράφονται για τις επόμενες εικοσιτέσσερις ώρες, μέχρι που το φύλλο πέθανε οριστικά. Μια νεαρή μιμόζα έδειξε σαν παράλυτη για αρκετές ώρες, όταν της αφαίρεσαν ένα τραύμα, οι ηλεκτρικές αντιδράσεις του ίδιου του φύλλου εξασθενούσαν αδιάκοπα. Τελικά, δεν παρουσίασε καμιά πλέον αντίδραση, σημάδι πως πέθανε οριστικά.

Στην Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι, ο Παραμχάνσα Γιογκανάντα, αναφέρει πως είδε τον Μπόζε ν’ αγγίζει μ’ ένα μεταλλικό αντικείμενο ένα σημείο του φυτού φτέρη. Παρακολουθώντας τον οργανισμό του φυτού σε μια τεράστια μεγέθυνση, παρατήρησε πως ο ρυθμός της ανάπτυξης σταμάτησε αμέσως και ξανάρχισε μόνον όταν το αντικείμενο απομακρύνθηκε. Στη συνέχεια, όταν ο Μπόζε έκοψε το φυτό μ’ ένα ξυράφι, εκδηλώθηκε ένας δυνατός σπασμός, κι ακολούθησε η τραγική αδράνεια του θανάτου. Το θέαμα που παρουσίασε η οθόνη του υπερμικροσκοπίου του Μπόζε, δεν διέφερε σε τίποτα με την παρακολούθηση του θανάτου ενός ζώου.

Τα φάρμακα προκαλούσαν ανάλογες αντιδράσεις στα φυτά όπως και στα ζώα. Τ’ αποτελέσματα μιας επίπονης μελέτης οδήγησαν σε μια τεράστια φαρμακολογία για την χρήση των διαφόρων ουσιών προς όφελος των ζώων και του ανθρώπου.

Οι έρευνες του Μπόζε κατέληξαν στην κατασκευή υπερευαίσθητων μηχανημάτων που επιτρέπουν στον άνθρωπο να παρακολουθήσει την ζωή και να μετρήσει τις συναισθηματικές αντιδράσεις των φυτών που παρουσιάζουν εξαιρετική ομοιότητα με αυτές των ζώων. Ο “αντηχητικός παλμογράφος” του μπορούσε να καταγράψει απειροελάχιστους παλμούς σε φυτά, ζώα και ανθρώπους, στο καταπληκτικό χρονικό διάστημα του εκατοστού του δευτερολέπτου. Το μηχάνημα κατασκευάστηκε ειδικά για την μελέτη της συμπεριφοράς των ιστών των φυτών.

Ο Μπόζε πρόσφερε τις εφευρέσεις του στον επιστημονικό κόσμο, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος. Δεν σκέφτηκε ποτέ του να τις εξασφαλίσει νομικά με διπλώματα ευρεσιτεχνίας, εφόσον τον ενδιέφερε η αλήθεια της φύσης πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε υλικό όφελος. Είπε στον Παραμχάνσα Γιογκανάντα: “Οι αρχές που ακολουθούμε στην εθνική μας παιδεία αποκλείουν την βεβήλωση του πνεύματος με την χρησιμοποίηση των γνώσεων για την απόκτηση πλούτου…”. Τόνισε, ακόμα, πως το Ινστιτούτο Μπόζε στην Καλκούτα, θα έχει ανοιχτές τις πόρτες του για τους ερευνητές όλου του κόσμου, κι αυτό για να συνεχιστεί η παράδοση των Ινδιών, που αιώνες τώρα δέχονται επιστήμονες από κάθε άκρη της γης.



Ο Τζαγκάντις Μπόζε, απόκτησε τον τίτλο του Σερ, δηλαδή την ανώτατη διάκριση των υπηκόων του στέμματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, στα 1917, σαν δείγμα αναγνώρισης για τις μελέτες και τις εφευρέσεις του. Οι συμπατριώτες του τον θεωρούσαν έναν “ρίσι” (φωτισμένο σοφό). Πέθανε στα 1937, και από τότε το εκπληκτικό έργο του ξεχάστηκε από τους επιστήμονες του Δυτικού κόσμου. Ο Μπόζε πίστευε πως ό,τι υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και στα φυτά.

Κάπου τριάντα χρόνια αργότερα, στα 1966, κάποιος άλλος συνέχισε τις εργασίες του, κάποιος που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ακούσει το όνομά του. Ο Κλήβ Μπάξτερ, πρώην ανακριτής της ΣΙΑ, από την Νέα Υόρκη, άρχισε τελείως συμπτωματικά να ενδιαφέρεται για το “δυναμικό” των φυτών. Μελέτησε τις ανακαλύψεις του Μπόζε, που έμοιαζαν αρκετά με τις δικές του, αρκετό καιρό μετά τα πρώτα του πειράματα. Ο Μπάξτερ αναγνώρισε το έργο του Ινδού σοφού, και το ανέφερε στην βιβλιογραφία του άρθρου του, με τίτλο “Αποδείξεις για Πρωτογενή Αντίληψη στην Ζωή των Φυτών”, που δημοσιεύτηκε στην Διεθνή Εφημερίδα της Παραψυχολογίας”.

Οι μελέτες του Μπάξτερ προσφέρουν ενδείξεις πως τα φυτά όχι μόνον αισθάνονται, αλλά, επιπλέον, διαθέτουν ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τις υπόλοιπες μορφές ζωής. Τα πειράματά του απέδειξαν πως ένα φυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ον, και, παρόλο που φαινομενικά δεν διαθέτει ένα νευρικό σύστημα ανάλογο με το ζωικό, εμφανίζει μιαν εκπληκτική συναισθηματική συνοχή σε κάθε σημείο του οργανισμού του.

Χρησιμοποιώντας υπερευαίσθητα μηχανήματα, που τελειοποίησε ο ίδιος, ανακάλυψε πως τα φυτά εκδηλώνουν μια σειρά από συναισθήματα, όπως συμπάθεια, φόβο, ευχαρίστηση και ανακούφιση. Εκδηλώνουν φανερά την ικανοποίησή τους, καθώς και τα προσωπικά τους συναισθήματα απέναντι σε άλλα ζωντανά όντα, ακόμα και στους ανθρώπους. Από την στιγμή που ένα φυτό σε γνωρίζει, θα αντιδράσει σε ό,τι κι αν σου συμβεί, αδιάφορο από την απόσταση που σε χωρίζει από εκείνο.

Ο Μπάξτερ αναφέρει πως, τόσο τα φυτά, όσο κι οι άνθρωποι και τα ζώα, έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν μεταξύ τους τηλεπαθητικά, και σε τέτοιο σημείο που ποτέ άλλοτε δεν είχαμε φανταστεί.Για παράδειγμα, καταστρέφοντας έναν περιορισμένο αριθμό κυττάρων κάποιου φυτού, μεταδόθηκε ένα είδος μηνύματος για επίκληση βοήθειας σε άλλα φυτά, που κατέγραψαν στα όργανα την ίδια ακριβώς αντίδραση, παρόλο που βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση, και παρόλο που το πρώτο φυτό βρισκόταν απομονωμένο σε θάλαμο Φαραντάυ, που αποκλείει την διαδρομή ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων.

Το γεγονός, που άλλαξε οριστικά την ζωή του Μπάξτερ, συνέβη ένα πρωινό, στις 2 Φεβρουαρίου του 1966, την στιγμή που έκανε ένα διάλειμμα στο ανακριτικό γραφείο του. Ως τότε εργαζόταν για λογαριασμό της ΣΙΑ, με τον “ανιχνευτή του ψεύδους”, ένα πολύπλοκο μηχάνημα, που του επέτρεπε να διαπιστώνει κατά πόσο οι απαντήσεις των διαφόρων ατόμων, ανταποκρίνονταν ή όχι στην αλήθεια. Στο διάλειμμα αυτό, πότισε το φυλλόδεντρο της γραμματέας του και σκέφτηκε αν θα μπορούσε να μετρήσει το χρονικό διάστημα της διάδοσης του νερού, από τις ρίζες μέχρι τα φύλλα. Αποφάσισε να πειραματιστεί με το γαλβανόμετρο του “ανιχνευτή” του.

Ο “ανιχνευτής ψεύδους” είναι ένας υπολογιστής πολλαπλών μετρήσεων. Την ώρα που υποβάλλονται ερωτήσεις στο ανακριμένο άτομο, ο “ανιχνευτής” μετράει τον σφυγμό του, τον ρυθμό της αναπνοής, την πίεση και την εφίδρωση. Κάθε αλλαγή στους φυσιολογικούς αυτούς ρυθμούς λέγεται “επιδερμική γαλβανική αντίδραση” ή “ψυχογαλβανική αντίδραση” (PGR). Από την μελέτη των πολύπλοκων αντιδράσεων μπορούν να βγουν ορισμένα συμπεράσματα κατά πόσο το άτομο που ανακρίνεται απαντά με ειλικρίνεια ή όχι στις ερωτήσεις. Ο Μπάξτερ, τοποθέτησε τα ηλεκτρόδια του “ανιχνευτή” στα φύλλα του φυτού. Οι μικροηλεκτρικές αντιδράσεις καταγράφονταν στην συνέχεια με μια υπερευαίσθητη βελόνα σ’ έναν διαγραμμισμένο κύλινδρο χαρτιού. Ο Μπάξτερ παρατηρούσε πως μόλις το νερό θα έφτανε στο φύλλο ο ρυθμός των μικροηλεκτρικών αντιδράσεων έπεφτε κάτω από το επίπεδο που παρατήρησε την στιγμή της σύνδεσης. Κατάπληκτος είδε πως συνέβη το αντίθετο. Η καταγραφή πάνω στο διάγραμμα του μηχανήματος, έμοιαζε με αυτή του ανθρώπου, την στιγμή που κατέχεται από έντονα συναισθήματα. Αλλά πώς συνέβαινε να δείξει το φυτό συναισθηματική αντίδραση;



Το φαινόμενο του προκάλεσε το ενδιαφέρον κι αποφάσισε να το μελετήσει βαθύτερα, οργανώνοντας μια σειρά από πειραματισμούς. Στην αρχή βούτηξε την άκρη ενός φύλλου σ’ ένα φλυτζάνι με ζεστό καφέ. Δεν παρατήρησε καμιά αντίδραση. Σκέφτηκε τότε να κάψει το φύλλο μ’ ένα σπίρτο. Αλλά ακριβώς την στιγμή που σκέφτηκε να κάψει το φυτό, παρατήρησε στο μηχάνημα μια έντονη ψυχογαλβανική αντίδραση. Δεν είχε καν πλησιάσει το φυτό με το κουτί τα σπίρτα στο χέρι του!

Στην συνέχεια πραγματοποίησε ένα άλλο πείραμα. Έβρασε σ’ ένα κατσαρόλι νερό, κι άρχισε να ρίχνει μέσα του ζωντανές γαρίδες. Κάθε φορά που μια γαρίδα πέθαινε στο ζεματιστό νερό, το φυτό υπαγόρευε στο μηχάνημα μια έντονη αντίδραση. Κατάπληκτος από τις ανακαλύψεις του, σκέφτηκε μήπως τα κύτταρα ενός ζωντανού οργανισμού έχουν την ικανότητα να εκπέμπουν σήματα απελπισίας, που γίνονται αντιληπτά από άλλα ζωντανά κύτταρα. Ωστόσο, ο τρόπος που πραγματοποιούσε τα πειράματά του ήταν πρωτόγονος, κι έτσι αποφάσισε να τους δώσει περισσότερο επιστημονικό χαρακτήρα, αφαιρώντας από την όλη διαδικασία τον παράγοντα “άνθρωπος”.

Κατασκεύασε έναν αυτόματο μηχανισμό, που σε τυχαία διαστήματα έριχνε μέσα στου καυτό νερό τις ζωντανές γαρίδες. Τόσο οι αντιδράσεις του φυτού, όσο και οι φάσεις του “εκτελεστή των γαρίδων”, καταγράφονταν από αυτόματα μηχανήματα. Για να εξασφαλίσει την σοβαρότητα του πειράματος, ο Μπάξτερ, προσκάλεσε διάφορους επιστήμονες να το παρακολουθήσουν και να το ελέγξουν. Τοποθέτησε ηλεκτρόδια, σε τρία διαφορετικά φυτά απομονωμένα σε χωριστά δωμάτια, μακριά από τον αυτόματο εκτελεστή των γαρίδων. Μελετώντας την άλλη μέρα τις καταγραφές των ψυχογαλβανικών αντιδράσεων των φυτών, διαπίστωσε μια έντονη αντίδραση την στιγμή του θανάτου της κάθε γαρίδας.

Το πείραμα επαναλήφθηκε πολλές φορές, με τον ίδιο αυτοματισμό και με διαφορετικά φυτά. Τ’ αποτελέσματα όμως ήταν πάντα τα ίδια. Πέντε ή επτά δευτερόλεπτα μετά το βούτηγμα της κάθε γαρίδας στο ζεματιστό νερό, ο “ανιχνευτής” κατέγραφε μια έντονη ψυχογαλβανική αντίδραση στο κάθε φυτό.Ο Μπάξτερ αναφέρει πως το μοναδικό της αίτιο ήταν ο θάνατος της γαρίδας.

Σε επτά συνεχή πειράματα, τα φυτά παρουσίασαν την ίδια ακριβώς αντίδραση, την στιγμή του θανάτου της γαρίδας. Στον στατιστικό υπολογισμό ο παράγοντας “τύχη” ήταν σχεδόν μηδενικός.

Τα παραπάνω πειράματα επανελήφθησαν πολλές φορές με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιστημονική αντικειμενικότητα, κι όταν πια ο Μπάξτερ βεβαιώθηκε για το γεγονός του φαινομένου, δημοσίευσε τ’ αποτελέσματα της μελέτης του. Φαίνεται πως ο δεσμός επικοινωνίας, που διαπίστωσε ο Μπάξτερ, υπάρχει ανάμεσα σε όλα τα είδη των ζωντανών όντων. Μια σειρά από τυχαία επεισόδια τον οδήγησαν σε καινούργιες διαπιστώσεις. Παρατήρησε πως όταν ο σκύλος του, ράτσας ντόπερμαν, περνούσε εμπρός από τα φυτά, εκείνα εκδήλωναν μια αντίδραση, που σε ανθρώπινα μέτρα μεταφράζεται σαν ανησυχία.

Θέλοντας να διαπιστώσει αν τα συναισθήματα του σκύλου μπορούσαν να μεταδοθούν από μεγάλη απόσταση στα φυτά, εγκατέστησε ένα δυνατό ξυπνητήρι πάνω από το στρώμα του ζώου. Το ζώο αντιδρούσε στον οξύ ήχο και έφευγε από το δωμάτιο. Σε λίγο δημιουργήθηκε ένα ψυχολογικό υποκατάστατο. Πέντε δευτερόλεπτα πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι ακουγόταν ένα ανεπαίσθητο “κλικ”, από τον μηχανισμό του. Ο σκύλος, μόλις το άκουγε, έτρεχε να φύγει, σίγουρος για το τι θ’ ακολουθούσε. Σ’ ένα μακρινό δωμάτιο τα φυτά αντιδρούσαν την ίδια στιγμή λες και αντιλαμβάνονταν την ανησυχία του ζώου.

Η απόσταση δεν παρουσιάζει κανένα εμπόδιο στην τηλεπαθητική αντίδραση των φυτών. Ένας φίλος εμπιστεύθηκε στον Μπάξτερ το φυτό του, φεύγοντας για ταξίδι. Ο Μπάξτερ το συνέδεσε αμέσως με τα μηχανήματά του. Παρατήρησε μια έντονη αντίδραση την στιγμή που ο κάτοχος του φυτού εκδήλωσε μια συναισθηματική ανησυχία, την στιγμή που το αεροπλάνο του προσγειωνόταν μίλια μακριά, στο αεροδρόμιο του Τσιντσιννάτι.



Ο Μπάξτερ, κατάλαβε πως τα φυτά συνδέονται με τον άνθρωπο που τα περιποιείται, κι άρχισε να καταμετρά τις αντιδράσεις τους με συντονισμένα χρονόμετρα. Παρατήρησε πως τα φυτά του εκδήλωναν ανησυχία κάθε φορά που ο ίδιος διάβαζε μια εκπληκτική είδηση στις εφημερίδες, που κρέμονταν έξω από το κατάστημα ενός εφημεριδοπώλη ή όταν κινδύνευε να χτυπηθεί από κάποιον απρόσεκτο αυτοκινητιστή. Αντίστοιχες αντιδράσεις χαράς κατέγραψαν τα μηχανήματα κάθε φορά που αποφάσιζε να γυρίσει στο εργαστήριο, αδιάφορα από την απόσταση που τον χώριζε από αυτό.

Τα επόμενα χρόνια προβληματίστηκε ακόμα περισσότερο εφόσον διαπίστωσε και πείστηκε σιγά σιγά πως τα φυτά εκδήλωναν ένα είδος αγάπης προς το πρόσωπό του. Εκδήλωναν ακόμα αποστροφή ή και φόβο για όποιον ήθελε να τους κάνει κακό. Χρησιμοποίησε τον βοηθό του Μπόμπ Χένσον, στον ρόλο του “κακού”, και παρατήρησε εκδηλώσεις αντιπάθειας, κάθε φορά που ο Μπόμπ τα πλησίαζε, έστω κι αν δεν τους προκαλούσε κάποιο κακό άμεσα.

Παρατήρησε, ακόμα, πως τα φυτά εκδήλωναν μεγαλύτερη ευαισθησία στον άνθρωπο παρά σε οποιαδήποτε άλλη ζωική μορφή. Είδε πως εκδήλωναν της συμπάθειά τους με την νέκρωση των ανθρώπινων κυττάρων. Αμέτρητες φορές, ο Μπάξτερ, έκοψε το δάχτυλό του μπροστά τους. Τα φυτά εκδήλωσαν αμέσως την συμπόνοια τους.

Πρόσφατα, ο Δρ. Ρόμπερτ Μίλλερ, καθηγητής της χημικής μηχανολογίας στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Γεωργίας, στην Ατλάντα, πήρε μέρος σε μια σειρά πειραματικών επιδείξεων του Μπάξτερ, για το κοινό της πόλης αυτής. Και δήλωσε: “Ένας από τους θεατές πρόσφερε το φυτό του για “πειραματόζωο”. Ο Μπάξτερ το σύνδεσε αμέσως με τα ηλεκτρόδια του “ανιχνευτή” του, και όλοι είδαμε την εγγραφή, που, όπως μας εξήγησε, ανταποκρίνεται σ’ αυτήν του ανθρώπου, όταν αισθάνεται άνετα και ήρεμα.

Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από πειράματα. Στο πρώτο, ο Μπάξτερ, ζήτησε από τον κάτοχο του φυτού, να του κόψει το δάχτυλό του μ’ ένα ξυράφι. Εκείνος δέχτηκε, και το φυτό βρισκόταν σε απόσταση δυο περίπου μέτρων. Δεν αντέδρασε έντονα την στιγμή που το ξυράφι χάραξε μια μικρή γραμμή στο δέρμα του κατόχου του, αλλά δεν συνέβη το ίδιο την επόμενη στιγμή, που ο Μπάξτερ έχυσε πάνω στην μικροσκοπική πληγή λίγο ιώδιο. Ο Μπάξτερ εξήγησε πως τα ζωντανά κύτταρα καταστρέφονται με το ιώδιο, και τα φυτά συλλαμβάνουν το μήνυμα του θανάτου τους”.

Στο πείραμα με τις γαρίδες η αντίδραση έπαυε να εκδηλώνεται όταν το ίδιο φυτό έπαιρνε πολλές φορές μέρος στην ίδια δοκιμασία. Ήταν σαν να συνήθιζε τον θάνατο των γαρίδων. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με τις ανταποκρίσεις τους στα διάφορα συμβάντα της ζωής των ανθρώπων. Αυτές δεν σταματούσαν, ακόμα κι αν το ίδιο φυτό χρησιμοποιήθηκε αμέτρητες φορές. Πάντα αντιδρούσε στα πάθη του κατόχου του με την ίδια ένταση.

Όταν ο Μπάξτερ έκανε τις πρώτες ανακαλύψεις του, σκέφτηκε αν τα φυτά θα παρουσίαζαν μια κάποια αντίδραση στον θάνατο του κατόχου τους. Το επάγγελμά του τον έκανε να ενδιαφέρεται για κάθε έγκλημα, κι έτσι σκέφτηκε μήπως τα φυτά θα μπορούσαν όχι μόνο να εκδηλώσουν την θλίψη τους για τον θάνατο του κατόχου, αλλά και την αντιπάθειά τους στο πρόσωπο του δολοφόνου. Βέβαια, ήξερε πολύ καλά πως κανένα δικαστήριο δεν θα αναγνώριζε ποτέ την αντίδραση ενός φυτού σαν πειστήριο για την ταυτότητα του δολοφόνου, αλλά είχε ελπίδες ν’ αποδείξει πως η σκέψη του ήταν σωστή, εφόσον είχε ήδη διαπιστώσει, ότι τα φυτά ήταν σε θέση ν’ αναγνωρίζουν τον “φονιά” ενός άλλου φυτού.

Έτσι οργάνωσε ένα πείραμα, που η περιγραφή του θυμίζει αστυνομικό μυθιστόρημα. Τοποθέτησε δύο διαφορετικά φυτά σ’ ένα δωμάτιο. Διάλεξε έξι εθελοντές και τους έδεσε τα μάτια. Όλοι τους τράβηξαν ένα διπλωμένο χαρτί από ένα καπέλο σαν κλήρο, και μπήκαν στο δωμάτιο με τα φυτά. Ο ένας από τους κλήρους καθόριζε τον δολοφόνο. Αυτός έπρεπε να ξεριζώσει το ένα από τα φυτά, να το πετάξει στο έδαφος και να το ποδοπατήσει.

Όταν οι εθελοντές μπήκαν στο δωμάτιο, έβγαλαν τους κεφαλόδεσμους και διάβασαν του κλήρους. Οι πέντε βγήκαν έξω και ο έκτος ξερίζωσε και ποδοπάτησε το φυτό. Στην συνέχεια, βγήκε και συνάντησε τους άλλους. Ο Μπάξτερ βρισκόταν στο μεταξύ σ’ ένα άλλο δωμάτιο, και αγνοούσε ποιος ήταν ο “δολοφόνος”. Ξαναγύρισε στο δωμάτιο με τα φυτά, και συνέδεσε το γερό με τα μηχανήματά του. Αυτό έπρεπε ν’ αποκαλύψει τον εγκληματία. Έφερε τους έξι εθελοντές, τον έναν μετά τον άλλον, εμπρός στο φυτό. Όταν ο “δολοφόνος” έφτασε εμπρός στο φυτό, η βελόνα του μηχανήματος αναπήδησε. Με ποιο τρόπο όμως το φυτό αναγνώρισε τον άνθρωπο που κατέστρεψε το άλλο φυτό;

Πραγματοποίησε ένα άλλο πείραμα. Ζήτησε από έναν εθελοντή να ξεριζώσει ένα από τα τρία λαχανικά που τοποθέτησε στην σειρά και τα συνέδεσε με τα μηχανήματά του. Στην συνέχεια, ο εθελοντής πέταξε το ξεριζωμένο λαχανικό σε ζεματιστό νερό. Το παράξενο όμως ήταν πως, πριν καν ο εθελοντής αγγίξει το λαχανικό, η καταγραφή στο μηχάνημα έδειξε πλήρη αδράνεια, σαν το φυτό να… λιποθύμησε. Ήξερε από πριν τι θα του συμβεί! Ακόμα, ο Μπάξτερ, διαπίστωσε πως τα φυτά συντονίζονται με ορισμένα άτομα και τα προτιμούν από άλλα. Σε μια αίθουσα γεμάτη παρατηρητές, είδε κατάπληκτος πως το φυτό εξέπεμπε ένα σήμα, παράλληλο με τον χτύπο της καρδιάς ενός από τους παρατηρητές. Τώρα, ο λόγος που έκανε το φυτό να συντονιστεί με το συγκεκριμένο άτομο, παραμένει μυστήριο.

Πειραματίστηκε με τριάντα διαφορετικά είδη φυτών, και παρατήρησε πως όλα διέθεταν τις ίδιες ικανότητες αντίληψης. Ακόμα, μαγειρεμένα ή σάπια χορταρικά και φρούτα εκπέμπουν ασθενικά σήματα, που δεν τα εμποδίζει κανένα γνωστό μέσο ηλεκτρομαγνητικής μόνωσης. Σύμφωνα με τα λόγια του Μπάξτερ: “Φαίνεται πως υπάρχει μια άλλη διάσταση, επιστημονικά ανεξήγητη, όπου οι πληροφορίες μεταδίδονται από το ένα σημείο στο άλλο, χωρίς να ξοδεύουν χρόνο για την μετάβασή τους”.

Αν λοιπόν τα φυτά διαθέτουν αντίληψη και αισθήματα, ο άνθρωπος ενεργεί σαν φονιάς, τρώγοντάς τα; ..και τι συμβαίνει όταν κόβει το γρασίδι ή όταν κλαδεύει τα δέντρα; Ο Μπάξτερ οργάνωσε μια σειρά από πειράματα για να μελετήσει τις αντιδράσεις των φυτών στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Τα φυτά δεν έδειξαν δυσαρέσκεια από το κόψιμο της χλόης ή από το κλάδεμα μιας τομάτας για κατανάλωση. Ο Μπάξτερ πιστεύει πως η αφαίρεση αυτή έχει την συγκατάθεση του φυτού, εφόσον το τελευταίο θεωρεί τον μερικό ακρωτηριασμό απαραίτητο για την ανάπτυξή του. Δεν αποκλείεται να γνωρίζουν κατά κάποιον τρόπο τον προορισμό τους και αισθάνονται ικανοποίηση όταν τον εκπληρώνουν. “Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο θάνατος έρχεται σαν το φυσικό αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας, και τα φυτά έχουν συνείδηση του γεγονότος”,λέει ο Μπάξτερ.


Θεωρεί το σύνολο των πειραματισμών του σαν παρατηρήσεις και μέχρι τώρα έχει δημοσιεύσει μόνο το πείραμα με τις γαρίδες. Προχωρεί με την συνείδηση πως τα πειράματά του δεν αποδεικνύουν για την ώρα τίποτα το συγκεκριμένο, κι ωστόσο τα συνεχίζει παρά την κριτική ορισμένων επιστημόνων. Δεν είναι λίγοι αυτοί ( ναι οι γνωστοί! ) που απορρίπτουν τα αποτελέσματα των πειραμάτων του, ότι κάθε μορφή ζωής σε κυτταρικό επίπεδο διαθέτει ένα είδος πρωτογενούς αντίληψης.

Η πρωτογενής αντίληψη είναι, για την ώρα, ένα ακαθόριστο σύστημα αισθήσεων. Υπάρχουν ενδείξεις πως χαρακτηρίζει κάθε μορφή κυτταρικής ζωής, και με τρόπο που ξεπερνά τους φυσικούς νόμους με τον τρόπο που τους αντιλαμβανόμαστε, με τις περιορισμένες αντιλήψεις μας. Ίσως ακόμα, αυτή καθεαυτή η ζωή να βρίσκεται πέρα από τα κυτταρικά επίπεδα, στην ανόργανη ύλη των μετάλλων, των ορυκτών και του τριπλά αποσταγμένου νερού.

Ένα μεγάλο μέρος της κριτικής που διατυπώθηκε, ξεκινά από το γεγονός πως ο Μπάξτερ δεν διαθέτει κανένα πανεπιστημιακό δίπλωμα (!) και αυτό ακριβώς κάνει αξιόλογες τις έρευνες του, γιατί υπάρχουν κι άνθρωποι που χρησιμοποιούν το μυαλό τους χωρίς να ανήκουν σε κλειστές κλίκες “Μυστικών Εταιριών”. Ωστόσο, είναι περισσότεροι από 15.000 οι άνθρωποι με πανεπιστημιακά διπλώματα που ζήτησαν πληροφορίες για τις εργασίες του, και περισσότερα από 50 πανεπιστημιακά εργαστήρια επαναλαμβάνουν μέχρι σήμερα τα πειράματά του.

Ο Δρ. Αριστείδης Έσσερ, ένας γιατρός ολλανδικής καταγωγής, που εργάζεται στο τμήμα ερευνών του Νοσοκομείου Ρόκλαντ Σταίητ, στο Όραντζμποργκ, της Νέας Υόρκης, βρέθηκε από την αρχή ανάμεσα στους επιστήμονες που υποστήριξαν τις εργασίες του Μπάξτερ. Στα 1968, επανέλαβε ένα μέρος από τα πειράματά του, και κατέληξε στα ίδια συμπεράσματα.

Στην συνέχεια, δήλωσε στον ανταποκριτή του περιοδικού Psychic, Τζων Γουάτι:“Επιβεβαίωσα τις παρατηρήσεις του Μπάξτερ”. Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν μπορούσε να δώσει στα φαινόμενα μια διαφορετική εξήγηση, η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: “Όχι!”. Δεν κατάφερε ακόμα να πραγματοποιήσει πιο περίπλοκα πειράματα, αλλά ελπίζει πως κάποια μέρα κάποιος άλλος θα το κάνει. “Η ζωή των φυτών, είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση”,κατέληξε.

Ο Δον Χουάν Μάτους στην εκπαίδευση του Καστανέντα μιλάει για δέντρα πολεμιστές και όταν η ομάδα των μάγων, ετοιμαζόταν για το “άλμα στην άβυσσο” τα δέντρα πήγαν μαζί τους και έκαναν κι αυτά από πριν τις κατάλληλες προετοιμασίες.


 






Π. : Terra Papers

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Ένζυμα - Το κλειδί της μακροζωίας


Καθοριστικός παράγοντας της υγείας και της μακροζωίας:  η τοξικότητα  του αίματος. 
Η τοξικότητα σημαίνει δηλητήριο.
Φορτώνοντας τον οργανισμό μας με απονεκρωμένες τροφές που δεν χωνεύονται, σκοτώνουμε αργά και σταθερά τα κύτταρα του σώματος και τους ιστούς.
Οποιοδήποτε ιδιαίτερο όργανο υποκύψει πρώτο – από εκείνο λέμε ότι κάποιος πέθανε: είχε καρδιά, είχε συκώτι, είχε στομάχι, κ.λπ.

Τα σύγχρονα τρόφιμα που περιλαμβάνει η διατροφή μας είναι δηλητήρια. 
Ένα καλό δηλητήριο:
θα εμποδίσει τη ροή του αίματος, 
θα μειώσει το ποσό οξυγόνου στους ιστούς 
θα παρεμποδίσει ένα ή περισσότερα σημαντικά συστήματα του σώματος, 
θα προκαλέσει τον εθισμό στο ίδιο το δηλητήριο
τελικά θα σκοτώσει το θύμα χωρίς να ανιχνευτεί ποτέ.

Τι είναι τα ένζυμα.
Τα ένζυμα είναι συγκεκριμένες πρωτεΐνες που είναι ενεργές σε κάθε κύτταρο του σώματος σας κάθε δευτερόλεπτο.
Τα ένζυμα μετατρέπουν τα πράγματα σε χρησιμοποιήσιμες μορφές.
"Χωρίς ένζυμα, οι σπόροι δεν θα βλάσταναν, τα φρούτα δεν θα ωρίμαζαν, τα φύλλα δεν θα άλλαζαν χρώμα, και δεν θα υπήρχατε."

Τι καταστρέφει τα ένζυμα:

Μαγειρεμένα φαγητά εναντίον ωμών.
Ο Edward Howell MD, με παγκόσμιο κύρος στα ένζυμα και την διατροφή, λέει ότι τα ένζυμα αλλοιώνονται επάνω από τους 48 βαθμούς Κελσίου. Αφού το νερό βράζει στους 100 βαθμούς, καταλαβαίνετε ότι το μαγείρεμα είναι καταστρεπτικό στα περισσότερα τρόφιμα.
Ο Δρ Francis Pottenger του οποίου τα διάσημα πειράματα του με δύο ομάδες γατών στη δεκαετία του '30 είναι εξίσου σχετικά σήμερα όπως πάντα. Στην μια ομάδα δόθηκε αποκλειστικά ωμή, άψητη τροφή. Στην άλλη δόθηκε μόνο μαγειρεμένη.
Τα αποτελέσματα ήταν συντριπτικά σαφή: όλες οι γάτες που τρέφονταν με ωμή τροφή έζησαν μια μακριά, υγιή ζωή. Οι γάτες που τρέφονταν με μαγειρεμένη τροφή αρρώστησαν και πέθαναν πολύ νεώτερες. 

Ο Δρ Edward Howell στο βασικό έργο του Enzyme Nutrition , λέει ότι μας δίνεται ένας τραπεζικός λογαριασμός ενζυμικής ενέργειας στην αρχή της ζωής μας. Ο τραπεζικός λογαριασμός περιέχει δύο τύπους ενζυμικών νομισμάτων: 
           
 - τα μεταβολικά ένζυμα(5000)    - τα πεπτικά ένζυμα(20)

Όσο περισσότερα χρησιμοποιήσουμε άπο αυτόν τον τραπεζικό λογαριασμό για την πέψη, τόσο λιγότερα αφήνονται για χιλιάδες άλλες εργασίες που τα μεταβολικά ένζυμα πρέπει να εκτελέσουν στους οργανισμούς μας, όπως η σκέψη, η αναπνοή, το περπάτημα, η όραση, η ζωή των κυττάρων, κ.λπ....  όλα εξαρτώνται από τα ένζυμα.    


Τα μεταβολικά ένζυμα:
Είναι υπεύθυνα για την λειτουργία των συστημάτων του σώματος:

Όλες αυτές οι εργασίες απαιτούν τα συγκεκριμένα ένζυμα για να συμβούν, απο δευτερολέπτο σε δευτερολέπτο.
Τα μεταβολικά ένζυμα είναι αυτά που χρησιμοποιούν τις θρεπτικές ουσίες που έχουν διασπαστεί απο τα πεπτικά ένζυμα, υπό τον όρο ότι η κανονική πέψη έχει πραγματοποιηθεί.


Τα πεπτικά ένζυμα:
Το στόμα, το στομάχι, το πάγκρεας, το συκώτι, και το έντερο παράγουν διάφορα ένζυμα των οποίων εργασία είναι να διαχωρίσουν οποιαδήποτε τρόφιμα τρώμε σε χρησιμοποιήσιμα συστατικά.
Ανεξάρτητα από το πόσο δυσκολοχώνευτη είναι μια τροφή, το σώμα σας θα δοκιμάσει να την διασπάσει με τη βοήθεια των ενζύμων.
Μερικά τρόφιμα είναι πολύ εύκολα στο σώμα γιατι περιέχουν μέσα σε τους όλα τα απαραίτητα ένζυμα για την πλήρη πέψη τους. Παραδείγμα: μήλα, καλαμπόκι, καρπούζι, πράσινες πιπερές, αχλάδια, σέλινο, ωμά φρούτα και λαχανικά.
Αυτά τα τρόφιμα δεν απαιτούν από το σώμα να σπαταλήσει ενέργεια προκειμένου να τα μετατρέψει σε μια χρησιμοποιήσιμη μορφή.

Τρεις κατηγορίες τροφής:
Κάθε τύπος τροφίμων έχει ένα ειδικό ένζυμο για να κάνει αυτόν τον αναλυτικό διαχωρισμό να συμβεί:
Η λιπάση είναι το ένζυμο που διασπά το λίπος.
Η πρωτεάση  διασπά την πρωτεΐνη
Η αμυλάση διασπά τους υδατάνθρακες.

Η σημερινή τυποποιημένη τροφή δεν μπορεί να αφομοιωθεί.
Ξέρετε - burgers, τηγανητά, πίτσα, μπύρα, τσιπ, κοκα κόλα, κ.λπ.... Αυτά είναι μη-τρόφιμα,νέα στο ανθρώπινο είδος  που παρουσιάζονται τον 20 αιώνα. Το πεπτικό σύστημα μας δεν σχεδιάστηκε για να διασπάσει αυτά τα παράξενα χημικά. Έτσι όλα αυτά δεν αφομοιώνονται - κάθονται ακριβώς εκεί και σαπίζουν.
Αντίθετα η φυσική διατροφή (στην οποία τα περισσότερα τρόφιμα περιέχουν μέσα τους τα απαραίτητα ένζυμα για την πλήρη διάσπαση) δεν αφήνει πίσω της  κανένα υπόλειμμα από τη χωνευτική δραστηριότητα. Αυτή είναι η κανονική πέψη.


Τοξιναιμία σημαίνει δηλητηρίαση του αίματος:
"... κάθε αποκαλούμενη ασθένεια είναι μια κρίση  της τοξιναιμίας, που σημαίνει ότι η τοξίνη έχει συσσωρευτεί στο αίμα πάνω από το σημείο ανεκτικότητας... η κρίση,η αποκαλούμενη ασθένεια -πέστε την κρύωμα, γρίπη,πνευμονία, πονοκέφαλο, ή τυφοειδή πυρετό - είναι μια έμμεση αποβολή. Η φύση προσπαθεί να απελευθερώσει το σώμα απο την τοξίνη." – Εξήγηση για την τοξιναιμία, JH Tilden

Το  ίδιο και με το κρύωμα.Το κρύωμα είναι απλά ο τρόπος του σώματος να πει ότι το επίπεδο τοξικότητας έχει ξεπεράσει τώρα τη δυνατότητα του σώματος να ξεφορτωθεί τα απόβλητα μέσω των κανονικών λεωφόρων : παχύ έντερο, νεφρά, και συκώτι. Έτσι θα δοκιμάσει τις εναλλακτικές ή έμμεσες διαδρομές: μύτη, στόμα, λαιμός, μάτια, πνεύμονες. 

Ο λόγος που η τροφή παραμένει άπεπτη, είναι η έλλειψη ενζύμων.
Τρώμε τρόφιμα που δεν μπορούμε να χωνεύσουμε. Παραμένουν στα έντερα μας σε μορφή σήψης. Τελικά η προστατευτική εντερική επένδυση αποδυναμώνεται και επιτρέπει σε ένα μερος σάπιας,άπεπτης τροφής να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος. Όταν βρεθούν στο αίμα, τα τοξικά υπολείμματα εγκαθίστανται οπουδήποτε. Μετά αρχίζουν μια φλεγμονώδη αντίδραση στην θέση όπου κατέληξαν. Η βιαστική διάγνωση είναι ότι έχουμε ένα πρόβλημα επιτόπιας φλεγμονής  – αρθρώσεις, μύες, συκώτι, νεφρά, έντερα, στομάχι, οτιδήποτε.
Κατόπιν μας δίνονται φάρμακα για να καλύψουμε τα συμπτώματα. Οι γιατροί προσποιούνται ότι μπορούν να θεραπεύσουν το "προβληματικό" μέρος σε απομόνωση από το υπόλοιπο σώμα. Γι’αυτό δεν φέρει αποτέλεσμα.
Σύμφωνα με το Δρ Tilden, αυτοί οι τύποι χρόνιων, μυστήριων ασθενειών σχεδόν πάντα έχουν την τοξιναιμία ως ελλοχεύουσα αιτία.

Η επεξεργασία τροφίμων υπάρχει τα τελευταία 90 χρόνια. Η επεξεργασία τροφίμων ήρθε κυρίως κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι με την αφαίρεση των ενζύμων από τα τρόφιμα, αυτά μεταφερόντουσαν καλύτερα και διαρκούσαν περισσότερο.
Μετά τον πόλεμο, οι ίδιες τεχνικές εφαρμόστηκαν στις επιχειρήσεις σουπερμάρκετ που ανακάλυψαν ότι τα κέρδη θα μπορούσαν να αυξηθούν πολύ εάν τα τρόφιμα μπορούσαν να διαρκέσουν περισσότερο χωρίς να χαλάσουν.Αλλά άν αυτό σήμαινε ότι θα αφαιρούσαν επίσης την περισσότερη ή όλη την διατροφική αξία από τα τρόφιμα μαζί με τα ένζυμα, αυτό θα ήταν πάρα πολύ κακό. Οι παρασκευαστές τροφίμων όμως δεν δραστηριοποιούνταν στον κλάδο υγείας. Συμμετείχαν στην επιχείρηση διάρκεια ζωής στο ράφι.


Καλό συκώτι = καλή ζωή.
Ένα από τα πρώτα όργανα που συντρίβονται από το σταθερό κατακλυσμό των τοξικών fast foods είναι το συκώτι, το πιο σημαντικό όργανο του σώματος. Εάν το συκώτι ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει στον καθαρισμό του αίματος απ’ όλα τα άπεπτα τρόφιμα που ωθούμε στον οισοφάγο μας, θα ζούσαμε επ’αόριστο (Bieler). Προτού μπουν στη γενική κυκλοφορία, τα χωνευμένα τρόφιμα από το έντερο περνούν πρώτα από το συκώτι μέσω της πυλέας φλέβας. Το συκώτι έπειτα επιλέγει τι θα κάνει τα χωνευμένα τρόφιμα: 
          1.  δημιουργει τους νέους ιστούς του σώματος
          2.  απελευθερώνει ενέργεια
          3.  αποθηκεύει τις θρεπτικές ουσίες για μελλοντική χρήση
Δυστυχώς σε μια διατροφή χωρίς ένζυμα που αποτελείται κατα 80% από σκληρά λίπη και επεξεργασμένες ζάχαρες, το συκώτι έχει μετά βίας το χρόνο να ασχοληθεί με αυτές τις λειτουργίες ζωής. Αντ' αυτού σπαταλά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας και της δύναμής του ακριβώς προσπαθώντας να επεξεργαστεί νερό σε έναν υπόνομο χημικών ουσιών. Τα κύταρρα του συκωτιού πεθαίνουν, επέρχεται η κίρρωση.

Σε μια έρευνα, ο Weston A. Price βρήκε ότι οι υγιέστεροι άνθρωποι στη γη είναι/ήταν/βρίσκονται:

Αυτό που βρήκε ο Price ήταν τρομακτικό και αναμφισβήτητο: συνολικά, αυτοί οι πολιτισμοί απολάμβαναν υγιή δόντια,ισχυρά κόκκαλα,και ζωές γενικά απαλλαγμένες από εκφυλιστικές ασθένειες, υπό τον όρο ότι υπήρχε επαρκής φυσική τροφή και νερό πλούσιο σε μέταλλα.
Κατόπιν σταθερά, μόλις τα χωρίς ένζυμα επεξεργασμένα, απονεκρωμένα τρόφιμα του εμπορίου διατέθηκαν σε αυτούς τους απλούς ανθρώπους, μέσα σε μερικά χρόνια, τα δόντια τους ήταν σάπια, τα κόκκαλά τους μαλάκωναν, και δοκίμαζαν την αρχή των εκφυλιστικών ασθενειών.

Η ηληθιότητα της υψηλής πρωτεϊνικής διατροφής.
Τα προϊόντα διάσπασης της επεξεργασμένης τεχνητής πρωτεϊ'νης είναι ιδιαίτερα όξινα στο αίμα. Αυτό θέτει σε κίνηση ολόκληρο το πρόγραμμα αποθήκευσης ασβεστίου χάρις στον οποίο το pH του αίματος σώζεται από όλον αυτό τον επικίνδυνο οξυνισμό μέσω της αφαίρεσης ασβεστίου από τα κόκκαλα και τα δόντια.
Η επόμενη προσπάθεια του σώματος είναι η απόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις και τα όργανα, οστεοπόρωση, και ολική διαταραχή της λειτουργίας του νεφρού και του επινεφρίδιου που περαιτέρω προσπαθούν να ρυθμίσουν το pH  του αίματος.Πάρα πολλή πρωτεϊ'νη στη διατροφή σαπίζει στην πεπτική οδό,δημιουργεί μπλοκάρισμα, σύνδρομο διαρροής εντέρου, και ένα ολόκληρο πλήθος εντερικών διαταραχών. 

Γάλα - μια απονεκρωμένη χωρίς ένζυμα τροφή.
Η απουσία ενζύμων στα σύγχρονα γαλακτοκομικά προϊόντα υπάρχει εξ ορισμού: το γάλα προφέρεται "παστεριωμένο" μόνο όταν αφαιρεθούν όλα τα ένζυμα με τη θέρμανση. Από το παστεριωμένο γάλα παίρνουμε έπειτα βουτύρο, παγωτό, τυρί, γιαούρτι, και σοκολάτα γάλακτος.
Το πρόβλημα είναι οτι όλα αυτά τα τρόφιμα δεν μπορούν να χωνευθούν. Τα άπεπτα τρόφιμα πηγαίνουν σε όλο το σώμα και προκαλούν τη χρόνια φλεγμονή και αλλεργία.

 

Το γάλα δεν είναι καλή πηγή ασβεστίου επειδή το ένζυμο φωσφατάση, που είναι απαραίτητο για να απορροφηθεί το ασβέστιο, καταστράφηκε από την παστερίωση!
Το γάλα είναι ένα πολύ κοινό παράδειγμα τεχνητής, κατασκευασμένης από τον άνθρωπο τροφής για την οποία ένας αιώνας διαφήμισης έχει δημιουργήσει την αυταπάτη οτι πρόκειται για ένα υγιές βασικό προιόν .
Τα ίδια ισχύουν και για τα άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα. Αυτά δηλαδή που έχουν απονεκρωθεί από τη βιομηχανία τροφίμων με την αφαίρεση όλων των ενζύμων. Το πρόβλημα είναι οτι μόνο τα ένζυμα τα έκαναν να είναι μια ζωντανή οντότητα. 

"Τι τραβάει η όρεξή μας;"
Κοιτάξτε στην TV, στις διαφημίσεις στους εξωτερικούς χώρους,στο ραδιόφωνο, στις εφημερίδες - με τι μας επιτίθενται συνεχώς; Εικόνες burgers, τηγανητών, παγωτού, τσιπς, PEPSI, γλυκών,γάλακτος, τυριού, κ.λπ....
Αυτά είναι τα καλύτερα δηλητήρια που έχουν φτιαχτεί ποτέ. Όχι μόνο περιέχουν ελάχιστη ή καμία περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά. Αλλά ακόμα κι αν περιείχαν δεν υπάρχει σχεδόν καμία πιθανότητα να τα πάρουμε επειδή αυτά τα τρόφιμα δεν έχουν κανένα ένζυμο μέσα τους. Όλα αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας.
Επομένως ολόκληρο το φορτίο της πέψης τοποθετείται στα ένζυμα του σώματός μας. Τα τρόφιμα διασπώνται μόνο μερικώς, ή καθόλου, από τα πεπτικά μας ένζυμα, επειδή πολλά τρόφιμα είναι τόσο ξένα,τόσο επεξεργασμένα, έχουν τόσα πολλά χημικά και συντηρητικά, και είναι τόσο νέα στο ανθρώπινο είδος ώστε επιβαρύνουν δραματικά τη δυνατότητα του σώματος μας να τα μεταβολίσει. 


Τι συμβαίνει λοιπόν με όλη αυτή την άπεπτη τροφή;
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πολλή μπαίνει μέσα, αλλά ποτέ δεν βγαίνει. Λίγο ασαφές; Ο μέσος 35άρης έχει μεταξύ 2-10 κιλά άπεπτων τροφίμων στο έντερο μόνο, ακόμη και σύμφωνα με την FDA. Ο John Wayne σε νεκροψία που διενεργήθηκε βρέθηκε να έχει κοντά στα 20 κιλά! Ο Elvis είχε περισσότερα από 9 κιλά.
Αυτά τα σαπίζοντα κατάλοιπα δεν μένουν μόνο στο έντερο, αλλά μπορούν να μπούν στην κυκλοφορία του αίματος, και να εναποτεθούν σε σχεδόν οποιοδήποτε μέρος του σώματος.Αυτή η τροφή είναι ξένη και μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή σε οποιαδήποτε περιοχή εναποτεθεί. 

Αλλεργίες.
Η αντίδραση στα άπεπτα τρόφιμα έχει ενοχοποιειθεί ως η αιτία για πάνω από το 90% των αλλεργιών. Όλες αυτές οι παθήσεις δεν εμφανίζονται συνήθως χωρίς λόγο, ή λόγω κάποιας γενετικής τάσης.
Οι άνθρωποι προσποιούνται ότι είναι αλλεργικοί στη σκόνη,τη γύρη, τη τρίχα σκυλιών,στη γούνα γατών, στα φτερά αλόγων, στις φάσεις του φεγγαριού!
Αλλά γιατί να ψάξουμε  μια εξωτερική αιτία όταν το προφανές σας κοιτάζει επίμονα στο πρόσωπο; Χρόνια κατανάλωσης τροφίμων που δεν μπορούν να χωνευθούν έχουν καθορισμένες φυσικές συνέπειες. Η διατροφή δεν έχει μόνο επιπτώσεις στην υγεία σας.
Η διατροφή  καθορίζει  την υγεία σας. 

Ένζυμα και γήρανση.
Τα άπεπτα τρόφιμα φράζουν την πεπτική οδό, σαπίζουν εκεί, και δημιουργούν τις τοξίνες και τις ελεύθερες ρίζες.
Οι ελεύθερες ρίζες καταστρέφουν τα κύτταρα, προκαλώντας την πρόωρη γήρανση των ιστών.
Οι ελεύθερες ρίζες επιτίθενται στη μεμβράνη των κυττάρων αναγκάζοντας τα να συρρικνωθούν και να αφυδατωθούν, και υποβάλλοντας το DNA σε αλλαγή από εξωτερικές δυνάμεις.
Τα μεγάλα άπεπτα μόρια διαρρέουν στην κυκλοφορία του αίματος από το έντερο,κάνοντας το αίμα κολλώδες (παχύρευστο), και εμποδίζοντας την κανονική διανομή οξυγόνου στο σώμα. Τα κύτταρα αναγκάζονται να πεινάσουν και έτσι προκαλείται ο πρόωρος θάνατος τους. 

Άρρωστα ζώα.
Ο Δρ Howell κάνει την παρατήρηση ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που, στο φυσικό περιβάλλον τους, ζουν την ζωή τους με ασθένεια.
Για σκεφτείτε: πόσες ανθρώπινες ασθένειες υπάρχουν στα εγχειρίδια παθολογίας;  1000;
Ποιό άλλο ζώο στη φύση παθαίνει έστω και 5 ασθένειες;
Γιατί; Ο Δρ Howell εξηγεί ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που τρώνε επεξεργασμένα τρόφιμα, τα μόνα ζώα που διαβιούν με τρόφιμα δίχως ένζυμα: 
"Όλα τα άγρια πλάσματα παίρνουν τα ένζυμα τους από τα ίδια τα ωμά τρόφιμα." -  Ενζυμική θρέψη (Enzyme Nutrition).

Τα άπεπτα λίπη και η πρωτεΐνη στη διατροφή προκαλούν συνήθως μια πάθηση γνωστή με τον όρο συνάθροιση ερυθροκυττάρων, η οποία είναι μια συμπαγής μάζα ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό προκαλεί προβλήματα κυκλοφορίας και μπορεί να είναι η αρχική αιτία της χρόνιας κόπωσης.
Είναι λογικό - εάν τα κύτταρα του αίματος είναι όλα κολλημένα μαζί, δεν μπορούν να κυλήσουν πολύ εύκολα μέσα στα αγγεία του αίματος. Η κυκλοφορία είναι ο μόνος τρόπος για να λάβουν τα κύτταρα του σώματος οξυγόνο, το οποίο χρειάζονται κάθε δευτερόλεπτο. Η συνάθροιση των κόκκινων κυττάρων μειώνει γραφικά το ποσό οξυγόνου που μεταφέρεται στους ιστούς. Η έλλειψη οξυγόνου προκαλεί εκφυλισμό των ιστών ,πρόωρη γήρανση, και πρόωρο θανάτο.
Η έλλειψη διαθέσιμου οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει τον εκφυλισμό και τη δυσλειτουργία οποιουδήποτε οργάνου ή συστήματος ολόκληρου του σώματος: αρτηρίες, καρδιά, πνεύμονες, δέρμα, νεφρά, πέψη, κ.λ.π.
Οι κρύσταλλοι χοληστερόλης που περιφέρονται ως στερεά κατάλοιπα στο αίμα λόγω των επικίνδυνα υψηλών επιπέδων χοληστερόλης αίματος - φωλιάζουν στις αρθρώσεις και τους μύες, και προκαλούν χολόλιθους, ουρική αρθρίτιδα(ποδάγρα), ινομύωμα, και αρθρίτιδα.
Αυτά και πολλά άλλα προβλήματα άρχισαν με μια διατροφή που της έλειπαν τα ένζυμα – μια απονεκρωμένη, επεξεργασμένη διατροφή που παρέμεινε αμετάβλητη για χρόνια. Πόσοι από μας στα 40 μας τρώμε ακόμα με τον ίδιο τρόπο όπως όταν ήμαστε έφηβοι; Είναι ο δρόμος στην καταστροφή. Είμαστε ακριβώς σάρκα και αίμα τελικά. 

Χρόνια κόπωση.
Αυτή προκύπτει από τα χρόνια κατανάλωσης μιας διατροφής ανεπαρκούς σε ένζυμα, βιταμίνες, και μέταλλα.
Όλα εκείνα τα πρόχειρα και γρήγορα φαγητά και γαλακτοκομικά απλά δεν μπορούν να χωνευτούν. Το σώμα λιμοκτονεί από την έλλειψη θρεπτικών ουσιών.
Οι ολιστικοί γιατροί αποκαλούν αυτό το φαινομένο υποσιτισμό των εύπορων.Είναι περίεργο πώς κάποιος με 30 ή 35 κιλά υπερβολικού βάρους μπορεί να πεινάει, αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η σταθερή πείνα τους είναι ένας πόθος του σώματος που δεν εκπληρώνεται ποτέ,και που ελπίζει πάντα ότι μερικές πραγματικές θρεπτικές ουσίες θα περάσουν από τον ουρανίσκο. Αλλά αντ' αυτού, εξακολουθεί η τυποποιημένη κατανάλωση - γλυκά, τρόφιμα ευκολίας, υδρογονωμένα λίπη και έλαια, που καρυκεύονται για γεύση με έναν τόνο άσπρη ζάχαρη και αλάτι.

Σημασία δεν έχει τι τρώμε. Σημασία έχει τι μπορούμε να χωνέψουμε.
Οι διαιτολόγοι και οι διατροφολόγοι μπαίνουν σε τόση φασαρία να ταξινομήσουν τα τρόφιμα σύμφωνα με το περιεχόμενο, λέγοντας σας ότι αυτά τα τρόφιμα έχουν τόσα mg ασβεστίου, ότι κάποιο έχει πολλή πρωτεϊνη, ή μιλούν για θερμίδες, το συνδυασμό τροφίμων, τους υδατάνθρακες, ή για διατροφή σύμφωνα με  τον τύπο αίματός σας, ή τον τύπο του σώματος, ή κάποια ζώνη, και άλλες πολλές έννοιες της μόδας. Αλλά το τι υπάρχει μεσα στα τρόφιμα έχει πολύ λιγότερη σημασία.Σημασία έχει ποιό πόσο θρεπτικών ουσιών καταλήγει τελικά στα κύτταρα σας.
Μην εγκλωβίζεστε στο παιχνίδι των χιλιοστογραμμαρίων. Ή το παιχνίδι των θερμίδων.Αρχίστε με τα βασικά. Εάν η τροφή δεν διασπάστηκε ποτέ στην πεπτική οδό, τότε απλά πέρασε απο μέσα σας. Ή χειρότερα, είναι ακόμα εκεί. 
Ακόμη περισσότερο από την ποιότητα των τροφίμων, είναι η ποσότητα  που κάνει χοντρούς τους ανθρώπους.
Σκεφτείτε: για την κανονική διατροφή, οι άνθρωποι χρειάζονται περίπου 25 γραμμάρια  πρωτεΐνης την ημέρα. Η μέση κατανάλωση μας είναι 125 γραμμάρια! Όσον αφορά την άσπρη ζάχαρη, καταναλώνουμε έναν μέσο όρο 72 κιλών το άτομο ετησίως.
Πόσο χρειαζόμαστε; Μηδέν! Η άσπρη ζάχαρη δεν έχει καμία διατροφική αξία.

Τα λίπη.
Το σώμα για βέλτιστη υγεία απαιτεί μόνο τα φυσικά λίπη, - όπως στα αβοκάντο,στα ωμά καρύδια,τον λιναρόσπορο, την καρύδα, κλπ. Αυτά τα τρόφιμα περιέχουν το ένζυμο για τα λίπη που ονομάζεται lipase  - που ο ρόλος του είναι να διασπά τα λίπη.
Αλλά τέτοιες τροφές δεν τρώμε. Τα λίπη που φορτώνουμε τον οργανισμό μας είναι τεχνητά, λίπη φτιαγμένα από τον άνθρωπο όπως αυτά που υπάρχουν στα τσιπς,στα τηγανητά, και στην μαργαρίνη. Αυτά τα τεχνητά λίπη είναι μη-τρόφιμα, άπεπτα , και προκαλλούν τις φραγμένες αρτηρίες,και την κυταρίτιδα.
Όταν εισέλθουν  στο σώμα γίνονται ξυνά τρανς-λιπαρά οξέα. Τα ξυνά τρανς-λιπαρά οξέα είναι ο κυριότερος παραγωγός ελεύθερων ριζών. Και αυτό σημαίνει γήρανση, βλάβη κυττάρων, και μεταλλαγή DNA. 


Άρα υγεία ή απλά επιβίωση;
Ένας άνθρωπος δεν είναι μια στατική μάζα κυττάρων, αλλά μια ζωντανή διαδικασία. Κάθε ημέρα έχουμε μια πιθανότητα ή να βελτιώσουμε τη γενική υγεία μας,ή απλά να επιζήσουμε για άλλες 24 ώρες. Κάθε ημέρα, κάθε γεύμα, είναι μια ευκαιρία να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα.Σε οποιαδήποτε δεδομένη χρονική στιγμή, η υγεία μας είναι απλά το αποτέλεσμα όλων αυτών των προηγούμενων επιλογών. 
Κάθε επιλογή τροφής θέτει δύο ερωτήματα: Αυτή θα θρέψει το σώμα ή θα φράξει το σώμα;
Ας επιλέξουμε τα τρόφιμα που αποτοξινώνουν το σώμα, ενισχύουν την ανοσία μας, αποθρομβοποιούν το αίμα μας, και βελτιστοποιούν την  ποιότητα της ζωής μας. 

Τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι απονεκρωμένα   - δεν υπάρχει τίποτα σε αυτά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Τα "τρόφιμα του εμπορίου" γίνονται για να πουληθούν και για να διαρκέσουν στο ράφι πολύ καιρό. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη διατροφή.
Μόνο τα φυσικά και ωμά τρόφιμα περιέχουν όλες τις θρεπτικές ουσίες, όπως τις βιταμίνες, τα μέταλλα, και τα ένζυμα.
Το καλύτερο σχέδιο δράσης θα ήταν να τρώμε μια διατροφή που αποτελείται από ωμή,πλούσια σε ένζυμα τροφή περισσότερο από 80%.
Βάλτε πίσω στο σώμα τα ένζυμα που μπορούν να αποτοξινώσουν (detox) το αίμα και τους ιστούς.
    
Θέλετε να αποτοξινώσετε το σύστημα; Είναι επιλογή σας: πλήρεις, φυσικές τροφές.


από τον Tim O'Shea

www.thedoctorwithin.com


Για τα πρωτογενή ένζυμα δείτε κι εδώ: http://oiko-iasis.blogspot.com/2011/12/cni-life-enzyme.html
Blog Widget by LinkWithin